Ingibjörg H. Bjarnason

Background

History & Background

Ingibjörg H. Bjarnason (1867–1941) var framúrskarandi íslenskur kennari, kvenréttindabaráttumaður og stjórnmálamaður. Fyrstu ár hennar voru helguð menntun, en hún stofnaði og stýrði Kvennaskólanum í Reykjavík, sem varð mikilvæg stofnun fyrir valdeflingu kvenna. Hún var áberandi persóna í íslensku kvenréttindabaráttunni og barðist óþreytandi fyrir kosningarétti kvenna og rétti þeirra til að gegna opinberum embættum. Viðleitni hennar náði hámarki í sögulegum árangri þegar hún árið 1922 varð fyrsta konan til að vera kjörin á Alþingi. Þetta augnablik markaði mikilvægan vendipunkt fyrir jafnrétti kynjanna á Íslandi og styrkti framsækna afstöðu þjóðarinnar til pólitískrar þátttöku kvenna. Ingibjörg sat á Alþingi í fjögur ár, þar sem hún hélt áfram að berjast fyrir félagslegum umbótum og framförum í menntamálum. Styttan, sem afhjúpuð var árið 2011, tryggir að varanlegur arfur hennar sé sýnilega heiðraður og hvetur komandi kynslóðir með skuldbindingu hennar við réttlæti og framfarir.

Styttan af Ingibjörgu H. Bjarnason er mikilvægt opinbert listaverk staðsett í hjarta Reykjavíkur, sem minnist lykilpersónu í íslenskri sögu. Bronsstyttan, sem var gerð af hinum þekkta íslenska myndhöggvara Ragnari Kjartanssyni og afhjúpuð árið 2011, sýnir Ingibjörgu í síðum, flæðandi kjól, þar sem vinstri hönd hennar hvílir varlega á dökkum, einföldum súlu sem er hluti af stallinum. Yfirborð styttunnar er vísvitandi áferðarmikið, sem gefur henni veðrað, næstum lífrænt yfirbragð sem stendur í mótsögn við sléttar, nútímalegar línur nærliggjandi bygginga og grófan steinvegginn fyrir aftan hana. Þetta listræna val gefur myndinni tilfinningu um tímaleysi og seiglu. Gestum er boðið að hugleiða óvenjulegt líf og framlag Ingibjargar H. Bjarnason. Sem fyrsta konan á Alþingi, kjörin árið 1922, var hún eldheitur talsmaður kvenréttinda og menntunar. Nærvera hennar hér, nálægt Alþingishúsinu, þjónar sem öflug áminning um ferðalag þjóðarinnar í átt að jafnrétti kynjanna og skuldbindingu hennar til að heiðra brautryðjendur sína. Styttan stendur á dökkum, rúmfræðilegum stall, sem festir hana tryggilega í borgarlandslaginu á sama tíma og hún hækkar stöðu hennar. Þetta er íhugunarstaður sem býður upp á tækifæri til að tengjast mikilvægum hluta af íslenskri arfleifð í miðri iðandi höfuðborg.